Pierwsza strona pracy "Wrodzona niedrożność jelit cienkich". Kraków, 1903.

Pozycja

Stronę tytułową artykułu medycznego w języku polskim pt. „Wrodzona niedrożność jelit cienkich”, autorstwa dr. Stanisława Ciechanowskiego i dr. Leona Konrada Glińskiego, asystentów Zakładu Anatomii Patologicznej prof. dra Browicza w Krakowie. Dokument pochodzi z 1903 roku i zawiera opis czterech przypadków wrodzonej niedrożności jelit cienkich. Autorzy, korzystając z materiałów udostępnionych przez prof. Browicza, przedstawiają obserwacje kliniczne i anatomopatologiczne, które zaprezentowali 22 kwietnia 1903 roku w Towarzystwie Lekarskim Krakowskim. Podkreślają rzadkość występowania tej wady wrodzonej w porównaniu do zarośnięcia odbytu oraz niewielką liczbę publikacji na ten temat w polskim piśmiennictwie. W tekście przytoczono dane statystyczne z prac innych autorów, m.in. Müllera, który na 75 000 sekcji znalazł 36 przypadków niedrożności jelit, z czego większość dotyczyła jelita biodrowego, dwunastnicy i jelita czczego. Na górze strony została wpisana odręcznie niebieską kredką numeracja biblioteczna „L. inw. 2371”. Liczba „2371” została odręcznie przekreślona czarną kredką. Poniżej po stronie lewej znajduje się wpisana czarnym atramentem liczba „54” odręcznie podkreślona niepełnym łukiem, a po prawej stronie ręcznie wpisana czarną kredką liczba „59”. Poniżej liczby „59”, zachodząc na dwa ostatnie wyrazy tytułu, postawiony został fioletowy odcisk pieczęci „Muzeum Historyczne dla Wydziału lekarskiego Uniw. Jag.” i dalej pod spodem po prawej stronie kartki - odcisk pieczęci „Zakład Historji Medycyny Un. Jag. w Krakowie” z herbem z koroną. Papier ma pożółkły odcień, wskazujący na wiek dokumentu.
Tytuł
Pierwsza strona pracy "Wrodzona niedrożność jelit cienkich". Kraków, 1903.
Opis
Wrodzona niedrożność jelit cienkich / Stanisław Ciechanowski, Leon Konrad Gliński. - Kraków, 1902
Data
1902
Źródło
Biblioteka Medyczna
Twórca
PL Stanisław Ciechanowski, Leon Konrad Gliński
Licencja
Domena publiczna
Zestawy pozycji
Stanisław Ciechanowski
Site pages
Stanisław Witalis Ciechanowski (1869-1945)
Media
Stronę tytułową artykułu medycznego w języku polskim pt. „Wrodzona niedrożność jelit cienkich”, autorstwa dr. Stanisława Ciechanowskiego i dr. Leona Konrada Glińskiego, asystentów Zakładu Anatomii Patologicznej prof. dra Browicza w Krakowie. Dokument pochodzi z 1903 roku i zawiera opis czterech przypadków wrodzonej niedrożności jelit cienkich. Autorzy, korzystając z materiałów udostępnionych przez prof. Browicza, przedstawiają obserwacje kliniczne i anatomopatologiczne, które zaprezentowali 22 kwietnia 1903 roku w Towarzystwie Lekarskim Krakowskim. Podkreślają rzadkość występowania tej wady wrodzonej w porównaniu do zarośnięcia odbytu oraz niewielką liczbę publikacji na ten temat w polskim piśmiennictwie. W tekście przytoczono dane statystyczne z prac innych autorów, m.in. Müllera, który na 75 000 sekcji znalazł 36 przypadków niedrożności jelit, z czego większość dotyczyła jelita biodrowego, dwunastnicy i jelita czczego. Na górze strony została wpisana odręcznie niebieską kredką numeracja biblioteczna „L. inw. 2371”. Liczba „2371” została odręcznie przekreślona czarną kredką. Poniżej po stronie lewej znajduje się wpisana czarnym atramentem liczba „54” odręcznie podkreślona niepełnym łukiem, a po prawej stronie ręcznie wpisana czarną kredką liczba „59”. Poniżej liczby „59”, zachodząc na dwa ostatnie wyrazy tytułu, postawiony został fioletowy odcisk pieczęci „Muzeum Historyczne dla Wydziału lekarskiego Uniw. Jag.” i dalej pod spodem po prawej stronie kartki - odcisk pieczęci „Zakład Historji Medycyny Un. Jag. w Krakowie” z herbem z koroną. Papier ma pożółkły odcień, wskazujący na wiek dokumentu. Wrodzona niedrożność jelit cienkich
Stronę tytułową artykułu medycznego w języku polskim pt. „Wrodzona niedrożność jelit cienkich”, autorstwa dr. Stanisława Ciechanowskiego i dr. Leona Konrada Glińskiego, asystentów Zakładu Anatomii Patologicznej prof. dra Browicza w Krakowie. Dokument pochodzi z 1903 roku i zawiera opis czterech przypadków wrodzonej niedrożności jelit cienkich. Autorzy, korzystając z materiałów udostępnionych przez prof. Browicza, przedstawiają obserwacje kliniczne i anatomopatologiczne, które zaprezentowali 22 kwietnia 1903 roku w Towarzystwie Lekarskim Krakowskim. Podkreślają rzadkość występowania tej wady wrodzonej w porównaniu do zarośnięcia odbytu oraz niewielką liczbę publikacji na ten temat w polskim piśmiennictwie. W tekście przytoczono dane statystyczne z prac innych autorów, m.in. Müllera, który na 75 000 sekcji znalazł 36 przypadków niedrożności jelit, z czego większość dotyczyła jelita biodrowego, dwunastnicy i jelita czczego. Na górze strony została wpisana odręcznie niebieską kredką numeracja biblioteczna „L. inw. 2371”. Liczba „2371” została odręcznie przekreślona czarną kredką. Poniżej po stronie lewej znajduje się wpisana czarnym atramentem liczba „54” odręcznie podkreślona niepełnym łukiem, a po prawej stronie ręcznie wpisana czarną kredką liczba „59”. Poniżej liczby „59”, zachodząc na dwa ostatnie wyrazy tytułu, postawiony został fioletowy odcisk pieczęci „Muzeum Historyczne dla Wydziału lekarskiego Uniw. Jag.” i dalej pod spodem po prawej stronie kartki - odcisk pieczęci „Zakład Historji Medycyny Un. Jag. w Krakowie” z herbem z koroną. Papier ma pożółkły odcień, wskazujący na wiek dokumentu.
Resource class
Image
Stronę tytułową artykułu medycznego w języku polskim pt. „Wrodzona niedrożność jelit cienkich”, autorstwa dr. Stanisława Ciechanowskiego i dr. Leona Konrada Glińskiego, asystentów Zakładu Anatomii Patologicznej prof. dra Browicza w Krakowie. Dokument pochodzi z 1903 roku i zawiera opis czterech przypadków wrodzonej niedrożności jelit cienkich. Autorzy, korzystając z materiałów udostępnionych przez prof. Browicza, przedstawiają obserwacje kliniczne i anatomopatologiczne, które zaprezentowali 22 kwietnia 1903 roku w Towarzystwie Lekarskim Krakowskim. Podkreślają rzadkość występowania tej wady wrodzonej w porównaniu do zarośnięcia odbytu oraz niewielką liczbę publikacji na ten temat w polskim piśmiennictwie. W tekście przytoczono dane statystyczne z prac innych autorów, m.in. Müllera, który na 75 000 sekcji znalazł 36 przypadków niedrożności jelit, z czego większość dotyczyła jelita biodrowego, dwunastnicy i jelita czczego. Na górze strony została wpisana odręcznie niebieską kredką numeracja biblioteczna „L. inw. 2371”. Liczba „2371” została odręcznie przekreślona czarną kredką. Poniżej po stronie lewej znajduje się wpisana czarnym atramentem liczba „54” odręcznie podkreślona niepełnym łukiem, a po prawej stronie ręcznie wpisana czarną kredką liczba „59”. Poniżej liczby „59”, zachodząc na dwa ostatnie wyrazy tytułu, postawiony został fioletowy odcisk pieczęci „Muzeum Historyczne dla Wydziału lekarskiego Uniw. Jag.” i dalej pod spodem po prawej stronie kartki - odcisk pieczęci „Zakład Historji Medycyny Un. Jag. w Krakowie” z herbem z koroną. Papier ma pożółkły odcień, wskazujący na wiek dokumentu.
Stronę tytułową artykułu medycznego w języku polskim pt. „Wrodzona niedrożność jelit cienkich”, autorstwa dr. Stanisława Ciechanowskiego i dr. Leona Konrada Glińskiego, asystentów Zakładu Anatomii Patologicznej prof. dra Browicza w Krakowie. Dokument pochodzi z 1903 roku i zawiera opis czterech przypadków wrodzonej niedrożności jelit cienkich. Autorzy, korzystając z materiałów udostępnionych przez prof. Browicza, przedstawiają obserwacje kliniczne i anatomopatologiczne, które zaprezentowali 22 kwietnia 1903 roku w Towarzystwie Lekarskim Krakowskim. Podkreślają rzadkość występowania tej wady wrodzonej w porównaniu do zarośnięcia odbytu oraz niewielką liczbę publikacji na ten temat w polskim piśmiennictwie. W tekście przytoczono dane statystyczne z prac innych autorów, m.in. Müllera, który na 75 000 sekcji znalazł 36 przypadków niedrożności jelit, z czego większość dotyczyła jelita biodrowego, dwunastnicy i jelita czczego. Na górze strony została wpisana odręcznie niebieską kredką numeracja biblioteczna „L. inw. 2371”. Liczba „2371” została odręcznie przekreślona czarną kredką. Poniżej po stronie lewej znajduje się wpisana czarnym atramentem liczba „54” odręcznie podkreślona niepełnym łukiem, a po prawej stronie ręcznie wpisana czarną kredką liczba „59”. Poniżej liczby „59”, zachodząc na dwa ostatnie wyrazy tytułu, postawiony został fioletowy odcisk pieczęci „Muzeum Historyczne dla Wydziału lekarskiego Uniw. Jag.” i dalej pod spodem po prawej stronie kartki - odcisk pieczęci „Zakład Historji Medycyny Un. Jag. w Krakowie” z herbem z koroną. Papier ma pożółkły odcień, wskazujący na wiek dokumentu.

Position: 30 (4 views)